یک فدایی .... که سیاسی نیست!

تولدت مبارک

hamedfadaee — Mon, 17 Mar 2008 15:59:18 GMT

چه چیزی میتونه از لبخند کودک شما براتون جذاب تر باشه؟

چند پی نوشت ِ تلخ

پی نوشت ۱: یازده ساله بودم که تلخ ترین فیلم ِ مستند را دیدم٬ کودکانی که دست در دست مادر در هنگام سوار شدن بر پشت یک وانت بار به همان صورت خشک شده بودند٬ وقتی دوربین در کوچه های شهر می چرخید صحنه هایی را می دید که بی اختیار هنر تاکسیدرمی به ذهنتان خطور میکرد٬ هنری که جلاد حلبچه با خردل، سارین، تابون و وی‌اکس به نمایش گذاشته بود. پیرمردی که در هنگام فرار و کودکانی که ایستاده خشک شدند٬ وحشتناک تر از آنچه تا کنون دیدم و شنیدم. نفرین بر قدرتی که اینگونه قدرتمند را وحشی میکند.

پی نوشت ۲: آرزو کردم کاش به جای میلیاردها کمک و وامی که به عراق ٬ بولیوی ٬ ونزوئلا ٬ نیکاراگوئه و لبنان در چند ماهه اخیر کردیم کمی و فقط کمی جاده های برون شهری را استاندارد میکردیم تا شاید تمام مشهد مقدس در آستانه سال نو عزادار بیست و پنج جوان راهی سرزمینهای نور نشود.

پی نوشت ۳: هنگامی که وزیر ِ کشور ِ مجری ِ انتخابات با شادمانی از پیروزی یک رقیب ِ انتخاباتی سخن گفت ٬ به آنچه باور داشتم٬ ایمان پیدا کردم.

بگذار بیازماییم

hamedfadaee — Thu, 13 Mar 2008 17:02:18 GMT

انتخابات فردا (24 اسفند) شاید یکی از جالبترین انتخابات باشد.

اصولگرایان تمام قدرت و توان ِ غیر نظامی خود را جهت کسب آرای بیشتر بکار گرفته اند. تقریباً تمامی ارکان ِ حکومتی به نوعی حمایت خود را از محافظه کاران بیان داشته اند. در سوی دیگر اصلاح طلبان نیز تمام اندوخته خود را برای متقاعد ساختن ِ رای دهندگان برای حضور در انتخابات به میدان آورده اند. به عبارتی آن درصد از واجدین شرایط که در انتخابات شرکت نمیکنند قریب به یقین همان بخش از جامعه هستند که دیگر امیدی به اصلاح ِ ساختار این حکومت ندارند. همچنین آن درصدی که آرای خود را به نفع اصلاح طلبان به صندوقها خواهند انداخت همانانند که با وجود رد شرایط موجود هنوز بارقه هایی از امید به اصلاح پذیر بودن ِ نظام در دل دارند. طرفداران ِ اصولگرایان ِ منتقد ِ دولت و مستقلها نیز هر چند به وضع موجود انتقاد دارند ولی نظام سیاسی را دچار مشکل ندانسته اما گردانندگان ِ کنونی را واجد شرایط نمیدانند.

با توجه به مطالب فوق مشخص است که مجموع درصد افرادی که انتخابات را تحریم میکنند بعلاوه آنان که به اصلاح طلبان رای میدهند، آن بخش از جامعه هستند که به اوضاع کنونی اعتراضات شدید و نقدهای اساسی دارند و مطمئناً اگر کوچکترین شبهه ای در سلامت انتخابات بوجود آید مجموع این دو گروه را میتوان اپوزسیون بالقوه داخلی دانست. هرچند چنین انتخابات ِ غیر دموکراتیکی از بنیان شائبه هایی را همراه دارد که قابل چشم پوشی نیستند.

من با احترام به عقاید دوستان ِ تحریم کننده، هنوز معتقد به شرکت در انتخاباتم.

با آنکه پس از سال 80 تا کنون با تحریم کنندگان هم نظر بوده ام ولی میخواهم یکبار دیگر به این موضوع فکر کنم که شاید بتوان از ظرفیتهای موجود در قانون اساسی استفاده کرد. معتقدم که به احتمال بسیار زیادی این انتخابات با پیروزی نسبی قدرت خواهان ِ محافظه کار همراه خواهد بود و همه آقایان تقدیر نامه هایشان از حضور ِ پرشور ِ مردم را آماده کرده اند و همین سیمای عزت ِخدا (ضرغامی) از هم اکنون در فکر برپایی جشن پیروزیست و تسویه حساب با هنرمندان ِ همراه جریان اصلاح طلبی را از هم اکنون سناریو نویسی میکند و تک تک ِ آرای ما را به نفع خودشان مصادره خواهند کرد و امید ِ چندانی به حضور ِ یک اقلیت ِ ضعیف هم در مجلس هشتم ندارم ولی این شاید آخرین امیدم به سران ِ اصلاح طلب را میخواهم دوباره بیازمایم. اگر مجلس هشتم مجلسی یکدست شود باید مرگ ِ اصلاح طلبی را اعلام کرد زیرا که مطمئناً ریاست جمهوری دهم و باقی انتخابات هم مجالی برای حضور ِ غیر سرسپردگان نخواهد بود. آزموده را دوباره آزمودن خطاست ولی بگذار این خطا را یکبار دیگر به امیدی شاید واهی بیازمایم.

من جرّب المجرب، حلّت به الندامه

ولی بگذار بیازماییم

پی نوشت: پنج شنبه آخر سال برای عزیزانی که سال نو ۸۶ را با ما بوده اند و امسال در حریم حرم ِ لطفش آسوده اند و دیگر گذشتگان فاتحه ای بخوانیم.

من رای میدهم ، تو رای نمیدهی ، آنها رای می آورند.....

hamedfadaee — Sun, 09 Mar 2008 18:24:18 GMT

سناریوی اول:

(نمای داخلی- یک اتاق کوچک)

مرد بر روی کاناپه کمی جابه جا میشود، آهسته نگاهش را از روی روزنامه ای که در دست دارد به تلوزیون می دوزد، سمت راست بالای تصویر کنار یک پرچم زیبای ایران جمله "حماسه مردم غیور ایران" نقش بسته و گوینده اخبار اعلام میکند : تمام مسئولین نظام از حضور گسترده مردم در انتخابات پر شور 24 اسفند با صدور اعلامیه و بیانیه های مختلف تشکر کرده اند.....حدود 45درصد ِ واجدین شرایط در انتخابات شرکت کرده اند....نمایندگان تهران : نفر اول آقای حداد عادل با ..........

سناریوی دوم:

(نمای داخلی- یک اتاق کوچک)

مرد بر روی کاناپه کمی جابه جا میشود، آهسته نگاهش را از روی روزنامه ای که در دست دارد به تلوزیون می دوزد، سمت راست بالای تصویر کنار یک پرچم زیبای ایران جمله "حماسه مردم غیور ایران" نقش بسته و گوینده اخبار اعلام میکند : تمام مسئولین نظام از حضور گسترده مردم در انتخابات پر شور 24 اسفند با صدور اعلامیه و بیانیه های مختلف تشکر کرده اند.....حدود 70درصد ِ واجدین شرایط در انتخابات شرکت کرده اند....نمایندگان تهران : نفر اول آقای مجید انصاری با ..........

من رای میدهم:

در پستی با عنوان جمهوری خلق اسلامی ایران ، نظام ِ مطلوب ِ برخی دوستان ِ محافظه کار را توصیف کرده ام. ( یکبار دیگر آنرا بخوانید)

طرفداران تحریم انتخابات دلایل زیر را عنوان می کنند:

1- مگر اصلاح طلبان چه می توانند بکنند؟

2- مگر کسی مانده است که به او رای بدهیم؟

3- نتیجه انتخابات از قبل مشخص است و حضور ما معنی ندارد.

4- عدم حضور در انتخابات ، به نوعی اعتراض به وضع موجود است.

5- ......(اگر مطلبی دیگر به نظر دوستان می رسد در کامنتها بگذارید)

اما من در انتخابات شرکت میکنم زیرا:

مهم نیست که آیا اصلاح طلبان توانایی لازم جهت اجرای برنامه های خود را دارند یا نه.

مهم نیست که باقیمانده نامزدهای اصلاح طلب تا چه حد شجاعت لازم را داشته باشند.

مهم این است که نباید گذاشت افرادی که تفکر ِ اجرای مدل چینی حکومت اسلامی را در سر دارند به خواسته های خود برسند. تا آنجا که ممکن است باید بر نتیجه انتخابات تاثیر گذاشت حتی اگر فکر میکنید نتایج از قبل مشخص و نمایندگان از قبل انتصاب شده اند باید بدانید راه ِ تحریم انتخابات به سناریوی اول (بالا) ختم خواهد شد. اما اگر یک درصد و تنها یک درصد امکان ِ اجرای سناریوی دوم وجود داشته باشد تمام ِ ما مسئولیم که به اجرای آن کمک کنیم.

نه برای اینکه به اصلاح طلبان معتقدیم

نه برای اینکه انتخابات را آزادترین انتخابات میدانیم

نه ما با اصولگرایی مشکلی نداریم

فقط و فقط برای اینکه تکصدایی شدن حکومت به دیکتاتوری خواهد انجامید

فرقی نمیکند:

دیکتاتوری اصلاح طلبان، دیکتاتوری محافظه کاران، دیکتاتوری صالحان......

اگر روزی اصلاح طلبان٬ سکولارها٬ دموکراسی خواهان یا هر گروه دیگری هم بخواهد به سمت انحصار برود باید در مقابلشان ایستاد.

چقدر صادقی؟ چقدر انسانی؟

hamedfadaee — Wed, 05 Mar 2008 09:50:42 GMT

آقای نماینده فردای مجلس:

چه تفاوتی میکند ٬ در لیست متحد باشی یا اصولگرایان ِ مستقل٬ شیخ اصلاحات نامت را در لیست قرار داده یا در فهرست ائتلاف هستی٬ مستقل آمده ای یا ذهنت مشغول رایزنی بزرگان است.

تو یا رای می آوری یا چهار سال دیگر در آرزو خواهی ماند یا شاید هم رای آورندت٬ مهم نیست!!

می خواهی صداقتت را بیازمایی؟ می خواهی بدانی چقدر مسلمانی؟ میخواهی بدانی چقدر انسانی؟

یک لحظه بخواب٬ همین حالا٬ خودت را تصور کن در آن تنگنای تاریک ٬ آن زمان که لحد آخرین شعاعهای نور خورشید را نیز از تو دریغ خواهد کرد ٬ آن زمان که تنت خوراک کوچکترین موجودات روی زمین خواهد شد و شب اول. آن شب را به خاطر بیاور!

یک لحظه بلند شو٬ همین حالا٬ خودت را تصور کن در آن روز موعود ٬ آن روز که همه از خواب بیدار می شویم٬ آن روز که همه پرده ها کنار می رود٬ راست و چپ ٬ محافظه کار و اصلاح طلب٬ مستقل و تشکیلاتی٬ همه در برابر حق مطلق٬ نور مطلق٬ آن روز را به خاطر بیاور!

یک لحظه بنشین٬ همین حالا٬ فکر کن ٬ خوب فکر کن٬ از فردا تبلیغات انتخابات شروع میشود و تو فریاد خواهی زد٬ از عدالت٬ از ساده زیستی٬ از مستمندان٬ از نان بر سر سفره مردم٬ از دین خواهی گفت ٬ از فردای ایران زمین و از هر آنچه خوبی و نیکی است.

راستی یادت می آید؟ فردا جشن نیکوکاری نیز هست. اگر برای رضای خدا کار میکنی٬ اگر به راستی در فکر مردمی٬ اگر آن مقام و صندلیهای سبز رنگ برایت بیشتر از انسانیت و دیانت نمی ارزد٬ یک پیشنهاد دارم:

هزینه تبلیغات انتخاباتیت را به نیازمندان شهرت ببخش.

چقدر صادقی؟ چقدر انسانی؟

حرف دل من

hamedfadaee — Sun, 02 Mar 2008 01:34:18 GMT

انسان موجود عجیبی است٬ در بدو تولد ضعیف ترین نوزاد است سپس با همراهی دو نعمت آسمانی (پدر و مادر) رشد میکند٬ می آموزد و می آزماید.

و آنگاه که قدرت تشخیص و سنجش را حاصل کرد نوبت انتخاب است.

انتخاب همراه و همسری برای تمام عمر.

از بستگان نزدیک٬ تنها همسر است که به انتخاب خود ِ فرد و به تشخیص خویش برگزیده می شود و چه رستگارند آنان که در این انتخاب٬ آگاهانه٬ بهترین را برگزینند.

یار و دوست همیشگی ام قرار است از این پس حرفهای دل خود را در وبلاگ

حرف دل من

بنویسد٬ برایش آرزوی کامیابی دارم و امیدوارم چون همیشه پرتلاش و موفق باشد.

طرح جامع نظارت استصوابی

hamedfadaee — Wed, 27 Feb 2008 19:50:18 GMT

طرح پیش رو پس از تحقیق و بررسی کارشناسانه در حوزه های اجتماعی٬ سیاسی و در راستای تحقق اخلاق انتخاباتی و با هدف ایجاد عدالت در این امر مهم پیشنهاد میگردد:

۱- تعیین صلاحیت نامزدهای نمایندگی:

در انتخابات گذشته به دفعات شاهد ثبت نام افرادی بودیم که شرایط حداقلی را نیز برای تکیه زدن به جایگاه والای نمایندگی ملت نداشتند از آن جمله فردی بیسواد که خود را فرستاده امام زمان (عج) میدانست یا شخصی که با توجه به تشابه چهره با صدام حسین حاکم معدوم عراق پیروزی در انتخابات را نیز دور از ذهن نمیدید. بدیهی است چهار چوب اداره مملکت توسط قوای مجریه و مقننه رقم میخورد بنابراین مجلس و ریاست جمهوری از جایگاه والایی برخوردارند و طبیعی است مصلحت مردم اقتضا میکند کسی در این جایگاه بنشیند که توانایی او احراز شده باشد و ار آنجا که نظارت استطلاعی حق همه مردم است لذا قانونگذار برای سالم سازی صحنه انتخابات نظارت استصوابی را به شورای نگهبان تکلیف کرده است.

۲- تعیین صلاحیت رای دهندگان:

به دلایل مرقوم شده فوق و از آنجا که اشتباه در انتخابات توسط اکثریت مردم در جمهوری اسلامی مسبوق به سابقه است که نمونه آنرا میتوان در ریاست جمهوری بنی صدر یا حضور برخی عناصر معلوم الحال بیگانه پرست در یکی از مجالس گذشته شاهد گرفت. لذا این امر نشان میدهد برخی از رای دهندگان به علل مختلف توانایی انتخاب درست را ندارند. برای مثال فرض کنیم(فرض محال ٬ محال نیست) در گوشه ای از کشور شهری باشد که اکثریت مردم اعتقاد و التزام عملی به اسلام نداشته باشند در این صورت مطمئناْ آرای مردم به سمت فردی گرایش خواهد داشت که تناسب بیشتری با اخلاقیات آن دیار داشته باشد. لذا کنترل آرای رای دهندگان نیز امری واجب و ضروریست و از آنجا که متاسفانه قانونگذار این وظیفه را در اختیار نهاد خاصی قرار نداده است و راهکار مشخصی نیز برای اجرایی شدن آن پیش بینی نگردیده لذا به نظر میرسد این مهم میبایست توسط هیئتهای اجرایی و نظارت انتخابات ٬ عملی گردد.

پی نوشت: سلام بر حسين و اربعينش، سلام بر اربعين و زائرانش! و سلام بر اندوه هاي دل آنان كه به سوغات بر مزار كشتگان، عشق بردند و به مويه نشستند

جمهوری خلق اسلامی ایران

hamedfadaee — Sat, 16 Feb 2008 07:10:18 GMT

سالها پیش چین را با کتانی چینی میشناختم؛ مدتی گذشت و اسباب بازیهای چینی؛ مدتی بعد لوازم خانگی چینی؛ خودرو چینی و حالا مدت زمانی است مدل حکومت چینی.

جمهوری خلق چین را یک حزب اداره میکند، در این مدل حکومتی تفکیک قوا وجود ندارد و همه چیز در حزب خلاصه میشود؛ دبیر کل حزب نفر اول کشور است و رییس جمهور مقام بعدی را دارد؛ دبیر کل را کنگره خلق انتخاب میکند و کنگره نیز توسط مردم برگزیده میشود (با شرایطی). نظامیان عین قدرت و سیاستند و سیاستمداران جدای از نظامیان نیستند. در چین هم ؛ چونان جمهوری اسلامی هیچ قدرت مادام العمری وجود ندارد و نمایندگان کنگره با رای مستقیم مردم انتخاب میشوند؛ یک دموکراسی واقعی.

در این گوشه از جهان؛ در ایران اما؛ مشکلات زیادی حکمفرماست. یک نگاه کلی به گروههای مختلف مسئله را روشن تر میسازد. طیفی از اصولگرایان که بیشتر با رایحه خوش شناخته میشوند؛ مقیاس صحیح تایید صلاحیت را پایبندی به رهبری و احمدی نژاد میدانند؛ آنسوتر برخی دیگر از اصولگرایان؛ مقیاس را اصولگرا بودن میشناسند و اصلاح طلبانِ اصولگرا نیز مرز بین خود و اصلاح طلبان را آخرین نقطه مناسب رای تایید صلاحیت میدانند؛ در طیف اصلاح طلب نیز شیخ اصلاحات؛ مشارکتی ها را دارای صلاحیت نمایندگی نمیداند و مشارکتی ها هم همین نظر را در مورد نهضت آزادی دارند و جالب اینجاست که در نهضت آزادی که خود نیز از نظر اصولگرایان حزبی غیر قانونی شناخته میشود؛ کمتر کسی است که اپوزسیون خارج از کشور را حتی برای نوشیدن چای دارای صلاحیت بداند؛ چه رسد به نمایندگی.

با این وصف چه بهتر که چونان تمام کالاهای مصرفی؛ مدل حکومتی خود را نیز از چین وارد کنیم؛ در این صورت بسیاری از مشکلات بر طرف خواهد شد؛ تفکیک قوا بدون معنا میشود و یک حزب تمام امور ار بدست خواهد گرفت؛ در این صورت هیچ زمانی از اوقات گرانمایه ریاست محترم جمهور صرف سخنرانیهای مهم و مبهم علیه جاسوسان و خرابکاران هسته ای و اقتصادی و گازی و بنزینی و دوگانه سوز نخواهد شد.

دغدغه فکری دولت کریمه برای هماهنگ کردن مجلس با بودجه پیشنهادی از میان خواهد رفت و شورای محترم نگهبان به جای صرف وقت برای بررسی صلاحیتها و قرارگرفتن در معرض برخی ناملایمات دوستان؛ به امور مهمتری خواهد پرداخت زیرا حزب خود هسته گزینش فعالی خواهد داشت و دیگر بزرگان قوم هم در جلسات بدون نتیجه در مورد رد صلاحیتها رایزنی نخواهند کرد و همگی تمام وقت خود را برای خدمت به عوام اختصاص خواهند داد.مخالفان حزب هم مطمئناً خارج نشینی را بر دیگر راههای پیش رو ترجیح خواهند داد.

برای رسیدن به این هدف؛ اقدامات اولیه ای لازم است؛ ابتدا باید نگاه مردم به دولتهای سوسیالیستی نگاهی مثبت باشد برای نیل به این منظور میتوانیم روابط خود را با کشورهایی چون ونزوئلا و کوبا و خصوصاً چین عزیز گسترش دهیم؛ برای مقابله با حرکتهای دموکراسی خواه دانشجویی باید اجازه فعالیت محدود به گروههای طیف چپ را بدهیم تا صدای "نان خواهی" بیش از فریاد "آزادی خواهی" به گوش برسد. بعد از آنکه نیم نگاهی به قوه قضائیه که هنوز در اختیار حزب نیست داشتیم نوبت به تئوریزه کردن حضور نظامیان در عرصه سیاست خواهد رسید. مجلس هم که چند سالی است در راس امور است و مطمئناً همکاری خواهد کرد؛ البته ممکن است در این دوره چند نفری غیر خودی وارد مجلس بشوند که باید آن عده قلیل از مردم که در گمراهی بسر برده و به آنان رای خواهند داد را تا حد امکان از شرکت در انتخابات منصرف کنیم؛ البته این مشکل در دوره های بعدی که صلاحیت رای دهندگان نیز از طرف حزب تایید خواهد شد ؛ برطرف میگردد. آحاد ملت بزرگوار ایران؛ خدا را سپاس؛ از این تفکر حمایت میکنند و تاپای جان برای رسیدن به این مهم ایستادگی میکنند؛ باور نمی کنید؟ بشنوید این صدای ملت ایران است. کی خسته است؟

پی نوشت یک: چه کسی باور میکرد رییس دفتر امام در هنگام اعتراض به هتاکی گروهی به خانواده امام رحلت کند و گروهی هم از این آب گل آلود ماهی انتخاباتی بگیرد؟

پی نوشت دو: خدا را سپاس که صدا و سیما و نظامیان ما در اوج بیطرفی نسبت به جناح های انتخاباتی هستند

پی نوشت سه: عماد افروغ: قرارمان بندگی بود نه خدایی

پی نوشت چهار: اقدام دولتیها در نصب نقشه ایران همراه با نام خلیج فارس در تمام دیدارهای شیخ دبی کمی از سرخوردگی ناشی از نشستن دکتر در زیر نام الخلیج کاست.

به مناسبت دهه فجر

hamedfadaee — Thu, 31 Jan 2008 09:56:18 GMT

الله الله تو پناهی بر ضعیفان یا الله

انقلاب سال ۵۷ ایران بی تردید از تاثیر گذارترین رویدادهای سیاسی جهان در قرنها اخیر است. حتی مخالفین نظام هم به این امر اذعان دارند که قدرت مردم و پشتیبانی آنان نقش عمده را در شکل گیری و پیروزی انقلاب اسلامی داشته است. شاید اختلاف نظر اساسی بین سیاسیون حول محور علت همراهی مردم با این انقلاب میچرخد. عده ای ساده بینانه این همراهی را ناشی از "وعده آب و برق رایگان" میدانند و عده ای ساده لوحانه تنها و تنها علت را در حکومت مذهبیون می جویند.

حال آنکه من معتقدم همانطور که سید حسن خمینی نیز بدان اشاره داشته است آزادی اصل اول همه انقلابهاست(+) و مطمئناً دو اصل دیگر یعنی استقلال و جمهوری اسلامی نیز از محورهای اصلی این حرکت عظیم بوده و هست. در هر کدام از این سه اصل اگر خدشه ای وارد آید راه این حرکت به بیراهه خواهد رفت. متاسفانه برخی تفکرات که در حال حاضر در تاثیرگذارترین مسئولیتها نیز دیده میشود این اصول مهم را یا فراموش کرده اند یا خود را به فراموشی زده اند تا آنجا که نوادگان بنیانگذار جمهوری اسلامی را نیز به واکنش وا داشته است:

و چه طنز تلخی است که گروهی خود را میراث دار خمینی(ره) و انقلاب او میدانند و اینچنین بر سر نواده او فریاد میزنند که : سيدحسن خميني تو از كدام نسلي؟

فکر میکنم هنوز در خاطرمان باشد که حادثه کربلا را مستبدینی مسبب بودند که خود را حق ِ مطلق مینامیدند و نوادگان رسول خاتم(ص) را خارجی می دانستند.

پی نوشت: کاریکاتور اثری است ماندگار از داریوش رمضانی

پی نوشت ۲:از بهر خدا مخوان

یا قریب القرباء

hamedfadaee — Mon, 28 Jan 2008 10:50:18 GMT

امروز نوشتم شاید دهم بهمن نباشم:

دانشجو روحیه پرسشگری متناسب با سن و محیط را داراست. در تمامی جوامع عمدتاً مخالفین اصلی و رادارهای حساس ِ مخالف ِ هرگونه بی عدالتی را میتوان در میان دانشجویان یافت. جنبش دانشجویی در ایران هرچند مانند دیگر نهادهای مدنی تابعی مستقیم از حکومت و نظام سیاسی کشور است لیکن به نظر من هنوز اصالت و صداقت بیشتری نسبت به اکثر جریانات اجتماعی دیگر دارد.

دانشجویان با آنکه گاهگاهی مسیری را میروند که ممکن است گروه سیاسی خاصی آنرا برنامه ریزی کرده باشد ولی هیچگاه بدنه جنبش دانشجویی پیرو مطلق اندیشه ای خاص نبوده است، کثرت و تفاوت دیدگاههای تشکلهای دانشجویی مبین این مطلب است.

بسیج دانشجویی؛ تحکیم وحدت؛ دانشجویان چپ؛ عدالتخواهان و حتی گروههای قومی هریک میتوانند به مثابه واکسنهایی باشند که جامعه و حاکمیت را از بیماریهای مهلک مصون میدارند؛ هرچند آنها هم همچون هر واکسن دیگری؛ دردی همراه خود دارند و شاید بیماری خفیف و کوتاهی نیز از عوارض آن باشد؛ ولی هیچ عقل سلیمی تحمل این درد را برای رسیدن به سلامت جامعه نفی نمیکند.

متاسفانه چندی است در جامعه ما ؛ قدرتی سعی در خاموش کردن تمام صداهای مخالف در دانشگاه را دارد بدون توجه به این مطلب که اگر جسمی تحمل درد واکسن را نداشته باشد روزی به بیماری صعب العلاجی دچار خواهد شد.

لااقل آزاده باشید:

پس از ناملایمات بسیار بالاخره بیش از یکماه است که حکم برائت دانشجویان امیرکبیر صادر شده ولی متاسفانه به هر دلیل و تحت نفوذ هر قدرتی که باشد آنان هنوز در زندان بسر میبرند؛ برای من جای تعجب است که مدعیان دین و اسلام که رگ گردنشان در زمان پخش آن مقالات کذایی و موهن چنان برآمده شده بود که خواستار حکم ارتداد برای دانشجویان شده بودند چرا اکنون هیچ حرف و سخنی از پدید اورندگان آن مقالات موهن به زبان نمی اورند؛ آیا دستگیری این دانشجویان ِ بیگناه غیرت انقلابی آنان را خشکانده است که در پی اهانت کنندگان اصلی به ساحت مقدس نیستند؟ دوستانی که این دانشجویان را مستحق اعدام میدانستند چه شده است که متخلفین اصلی و نویسندگان واقعی را فراموش کرده اند؟ لااقل آزاده باشید.

غزه در خون:

چه شده است؟ سرگردانم که چرا ما آدمها؛ پیامبرانی را که حضرت حق برای راهنمائیمان فرستاده و ادیانی را که برای رستگار شدنمان نازل نموده؛ همه و همه را دستمایه اختلافاتمان کرده ایم؟ مگر نه این است که از آدم(ص) تا خاتم(ص) همه پیامبران و رسولان و ادیان برای گفتن "لا اله الا الله" آمده بودند؟ مگر نه این است که موسی(ص)وعیسی(ص)ومحمد(ص) پیامبران یک خدایند که او قدرت بی همتاست؟ مگر نه این است که یهودومسیحیت و اسلام همه برای رستگاری خلق یک خدا نازل شده اند؟ پس چرا؟ چرا بانام یهود مسلمان میکشیم و چرا با نام اسلام یهود ستیزی میکنیم؟

خدایا تو میدانی که آنچه در غزه میگذزد نه خواسته موسی(ص) است و نه خواسته خاتم(ص).

پس نفرین تو بر کسانی که این خصومت را بین بندگانت به وجود آوردند و بر مروجین و مبلغین آن.

پی نوشت:

یک: میگفت هزینه تبلیغات انتخاباتی در شهری چون تهران کمتر از صد تا دویست میلیون تومان محال است؛ یاد کلاسهای درسی افتادم که در چادرهای عشایرمان برپاست. خدمتتان را خدا قبول کند آقای نماینده.

دو: میگفت سه یزرگ نظام در جلسه ای راه کارهای رد صلاحیتها را بررسی کردند؛ یاد مادر آن دانشجویی افتادم که پس از شنیدن خبر خودکشی فرزندش تنها دلخوشی اش یک قبر است و اورا برای تدفین دلبندش هم دارای صلاحیت ندانستند و هیچ کس تشکیل جلسه نداد.

سه: میگفت یک نماینده برای اثبات مسلمان بودنش در نطق خود در مجلس شهادتین را ادا کرده ؛ یاد فتح الفتوح کلمبیا افتادم.

چهار: میگفت همیشه آرزوی جهاد و شهادت همچون حسین(ع) دارم کاش رهبرم اذنم دهد؛ یاد علی(ع) افتادم و داغی تنوری که برای یتیمان در آن نان می پخت.

پنج: آرمان عزیز(دوست نادیده ای که صداقتش را میستایم با آنکه شاید دیدگاهمان متفاوت باشد)؛ او در وبلاگش آورده است: پشت یک مینی بوس نوشته بود "قریب القرباء" ....اول به بیسوادی نویسنده خندیدم برای "غریب الغرباء"....بعد بر سر خود زدم که های کجایی "قریب القرباء" اوست که به تو از خودت نزدیکتر است.

یا قریب القرباء

خواهم نوشت

hamedfadaee — Sat, 26 Jan 2008 08:12:18 GMT

من خواهم نوشت.....

شما هم بنویسید.....

سری بزنید:وبلاگ دهم بهمن

پی نوشت یک: احسان ولی زاده عزیز این روزها سوگوار ششمین سال درگذشت برادر گرامیش است. با او هم دردیم

پی نوشت دو: چند مدتی است که نمینویسم٬ انگیزه کم است و کار زیاد٬ از حرکت دهم بهمن هرچند که شاید با برخی هوادارانش همفکر و همنظر نباشیم٬ بهتر است پشتیبانی کنیم٬ تنها برای عدالت.

مرگ زیبا نیست....

بد نیست اینجا را بخوانید. سجاد هاشمی وبلاگ نویس ده ساله ای که از بینمان رفت.