چه چیزی میتونه از لبخند کودک شما براتون جذاب تر باشه؟

---

چند پی نوشت ِ تلخ

پی نوشت ۱: یازده ساله بودم که تلخ ترین فیلم ِ مستند را دیدم٬ کودکانی که دست در دست مادر در هنگام سوار شدن بر پشت یک وانت بار به همان صورت خشک شده بودند٬ وقتی دوربین در کوچه های شهر می چرخید صحنه هایی را می دید که بی اختیار هنر تاکسیدرمی به ذهنتان خطور میکرد٬ هنری که جلاد حلبچه با خردل، سارین، تابون و وی‌اکس به نمایش گذاشته بود. پیرمردی که در هنگام فرار و کودکانی که ایستاده خشک شدند٬ وحشتناک تر از آنچه تا کنون دیدم و شنیدم. نفرین بر قدرتی که اینگونه قدرتمند را وحشی میکند.

پی نوشت ۲: آرزو کردم کاش به جای میلیاردها کمک و وامی که به عراق ٬ بولیوی ٬ ونزوئلا ٬ نیکاراگوئه و لبنان در چند ماهه اخیر کردیم کمی و فقط کمی جاده های برون شهری را استاندارد میکردیم تا شاید تمام مشهد مقدس در آستانه سال نو عزادار بیست و پنج جوان راهی سرزمینهای نور نشود.

پی نوشت ۳: هنگامی که وزیر ِ کشور ِ مجری ِ انتخابات با شادمانی از پیروزی یک رقیب ِ انتخاباتی سخن گفت ٬ به آنچه باور داشتم٬ ایمان پیدا کردم.

 

آقای نماینده فردای مجلس:

چه تفاوتی میکند ٬ در لیست متحد باشی یا اصولگرایان ِ مستقل٬ شیخ اصلاحات نامت را در لیست قرار داده یا در فهرست ائتلاف هستی٬ مستقل آمده ای یا ذهنت مشغول رایزنی بزرگان است.

تو یا رای می آوری یا چهار سال دیگر در آرزو خواهی ماند یا شاید هم رای آورندت٬ مهم نیست!!

می خواهی صداقتت را بیازمایی؟ می خواهی بدانی چقدر مسلمانی؟ میخواهی بدانی چقدر انسانی؟

یک لحظه بخواب٬ همین حالا٬ خودت را تصور کن در آن تنگنای تاریک ٬ آن زمان که لحد آخرین شعاعهای نور خورشید را نیز از تو دریغ خواهد کرد ٬ آن زمان که تنت خوراک کوچکترین موجودات روی زمین خواهد شد و شب اول. آن شب را به خاطر بیاور!

یک لحظه بلند شو٬ همین حالا٬ خودت را تصور کن در آن روز موعود ٬ آن روز که همه از خواب بیدار می شویم٬ آن روز که همه پرده ها کنار می رود٬ راست و چپ ٬ محافظه کار و اصلاح طلب٬ مستقل و تشکیلاتی٬ همه در برابر حق مطلق٬ نور مطلق٬ آن روز را به خاطر بیاور!

یک لحظه بنشین٬ همین حالا٬ فکر کن ٬ خوب فکر کن٬ از فردا تبلیغات انتخابات شروع میشود و تو فریاد خواهی زد٬ از عدالت٬ از ساده زیستی٬ از مستمندان٬ از نان بر سر سفره مردم٬ از دین خواهی گفت ٬ از فردای ایران زمین و از هر آنچه خوبی و نیکی است.

راستی یادت می آید؟ فردا جشن نیکوکاری نیز هست. اگر برای رضای خدا کار میکنی٬ اگر به راستی در فکر مردمی٬ اگر آن مقام و صندلیهای سبز رنگ برایت بیشتر از انسانیت و دیانت نمی ارزد٬ یک پیشنهاد دارم:

هزینه تبلیغات انتخاباتیت را به نیازمندان شهرت ببخش.

چقدر صادقی؟ چقدر انسانی؟

انسان موجود عجیبی است٬ در بدو تولد ضعیف ترین نوزاد است سپس با همراهی دو نعمت آسمانی (پدر و مادر) رشد میکند٬ می آموزد و می آزماید.

و آنگاه که قدرت تشخیص و سنجش را حاصل کرد نوبت انتخاب است.

انتخاب همراه و همسری برای تمام عمر.

 از بستگان نزدیک٬ تنها همسر است که به انتخاب خود ِ فرد و به تشخیص خویش برگزیده می شود و چه رستگارند آنان که در این انتخاب٬ آگاهانه٬ بهترین را برگزینند.

یار و دوست همیشگی ام قرار است از این پس حرفهای دل خود را در وبلاگ

حرف دل من

بنویسد٬ برایش آرزوی کامیابی دارم و امیدوارم چون همیشه پرتلاش و موفق باشد.

 

طرح پیش رو پس از تحقیق و بررسی کارشناسانه در حوزه های اجتماعی٬ سیاسی و در راستای تحقق اخلاق انتخاباتی و با هدف ایجاد عدالت در این امر مهم پیشنهاد میگردد:

۱- تعیین صلاحیت نامزدهای نمایندگی:

در انتخابات گذشته به دفعات شاهد ثبت نام افرادی بودیم که شرایط حداقلی را نیز برای تکیه زدن به جایگاه والای نمایندگی ملت نداشتند از آن جمله فردی بیسواد که خود را فرستاده امام زمان (عج) میدانست یا شخصی که با توجه به تشابه چهره با صدام حسین حاکم معدوم عراق پیروزی در انتخابات را نیز دور از ذهن نمیدید. بدیهی است چهار چوب اداره مملکت توسط قوای مجریه و مقننه رقم میخورد بنابراین مجلس و ریاست جمهوری از جایگاه والایی برخوردارند و طبیعی است مصلحت مردم اقتضا میکند کسی در این جایگاه بنشیند که توانایی او احراز شده باشد و ار آنجا که نظارت استطلاعی حق همه مردم است لذا قانونگذار برای سالم سازی صحنه انتخابات نظارت استصوابی را به شورای نگهبان تکلیف کرده است.

۲- تعیین صلاحیت رای دهندگان:

به دلایل مرقوم شده فوق و از آنجا که اشتباه در انتخابات توسط اکثریت مردم در جمهوری اسلامی مسبوق به سابقه است که نمونه آنرا میتوان در ریاست جمهوری بنی صدر یا حضور برخی عناصر معلوم الحال بیگانه پرست در یکی از مجالس گذشته شاهد گرفت. لذا این امر نشان میدهد برخی از رای دهندگان به علل مختلف توانایی انتخاب درست را ندارند. برای مثال فرض کنیم(فرض محال ٬ محال نیست) در گوشه ای از کشور شهری باشد که اکثریت مردم اعتقاد و التزام عملی به اسلام نداشته باشند در این صورت مطمئناْ آرای مردم به سمت فردی گرایش خواهد داشت که تناسب بیشتری با اخلاقیات آن دیار داشته باشد. لذا کنترل آرای رای دهندگان نیز امری واجب و ضروریست و از آنجا که متاسفانه قانونگذار این وظیفه را در اختیار نهاد خاصی قرار نداده است و راهکار مشخصی نیز برای اجرایی شدن آن پیش بینی نگردیده لذا به نظر میرسد این مهم میبایست توسط هیئتهای اجرایی و نظارت انتخابات ٬ عملی گردد.

---

پی نوشت: سلام بر حسين و اربعينش، سلام بر اربعين و زائرانش! و سلام بر اندوه هاي دل آنان كه به سوغات بر مزار كشتگان، عشق بردند و به مويه نشستند